Ontstaan aan de keukentafel: Rasclub Maine Coon

Afgelopen jaar vierde de Rasclub Maine Coon haar dertigjarig jubileum. Drie decennia ‘liefdewerk en oud papier’ en dat alles voor de Maine Coon.

Tot 1985 was de Maine Coon een vrij onbekend ras in Nederland. Een aantal mensen met Maine Coons sloot zich aan bij de in die tijd net opgerichte Noorse Boskattenkring van Felikat. Maar toen er vijf jaar later steeds meer Maine Coonleden bijkwamen, begon het bij een klein aantal enthousiastelingen te kriebelen… Aan de keukentafel van Jelle en Lida Vegt (Cosy Coons) werd in 1989 het idee van een eigen rasclub besproken en niet lang daarna, op 21 oktober 1989 was het zo ver! De oprichtingsvergadering van de RMC vond plaats in De Amershof te Amersfoort en de eerste Rasclub Maine Coon was een feit!

Voorzitter Egbert Pietens omschreef het doel van de RMC in één allesomvattende zin: “Het bevorderen van het welzijn van katten en van de Maine Coon in het bijzonder.”

Naast de voorzitter stonden een aantal markante personen aan de fundering van de Rasclub. Personen die diepe sporen hebben achter gelaten in de geschiedenis van zowel de Rasclub als ook in de ‘Nederlandse’ Maine Coons. Om er maar een paar namen te noemen: Charles Spijker van cattery Gentle Giants, Marijke van Diepenbroek van McMardi, Rob en Inge Schopman van Child of Maine, Anneke Kuys van Patchwork en Corry Meyer van de Mafiosocats. Een aantal van hun is zelfs nu nog heel nauw betrokken bij de catfancy!

Door de jaren heen hebben heel veel mensen zich ingezet voor de rasclub, te veel om op te noemen. Zo was de langstzittende voorzitter Lia van Reenen, was de ledenadministratie het langst in handen van Corry Meijer, waren de eindredacteuren met de meeste ‘dienstjaren’ Kitty van Ewijk (Dynamicats) en Monique Beekmans (Feline Fantasy) en de rasstandhouder met de meeste kms en ‘showuren zonder showen’ Arie de Jong.

Nog een belangrijk jaartal: in 1990 werd de eerste It’s Coontime! gedrukt; zwart-wit en op A5-formaat. Vanaf 1994 kwam het blad uit op A4-formaat en in 1998 werd It’s Coontime! (gedeeltelijk) in kleur gedrukt. Er werd in die tijd zelfs van een aantal artikelen een Engelse vertaling bijgevoegd!

Onder de bezielde leiding van Lia van Reenen werd kennis en informatie een van de hoofddoelen van de Rasclub. De werkgroep Fok en Advies werd in 1995 opgericht met exact dit doel: zowel fokkers als liefhebbers voorzien van informatie en hulp bij een wijde range aan onderwerpen op het gebied van verzorging, gezondheid en fokken. In de loop der jaren organiseerde F&A ontelbare lezingen, waaronder een aantal terugkerende: Stamboom lezen en Kleurvererving, Zwangerschap, Bevalling en Kittens, en Vachtverzorging en Showklaar maken.

Ook gezondheid was een van de speerpunten van de club. In 1992 werd het Maine Coon Register ingesteld waarin toen als eerste testgegevens over patella luxatie werden opgenomen die door kopers en fokkers konden worden opgevraagd. Later kwam daar ook andere testresultaten bij: PKD, HCM, SMA PK-Def en HD.

Op de ALV van 1992 werden de Fokkerscode en het Kittenbemiddelingsreglement vastgesteld en twee jaar later werd de ‘Commissie Kwaliteitsbewaking’ opgericht. Er werd onder andere vastgelegd aan welke eisen dekkaters moesten voldoen om op de dekkaterlijst te komen, alsmede de karaktereigenschappen waaraan katers en poezen moesten voldoen als er mee werd gefokt. Ook werd er een poging gedaan om een Stud en Teddyboy lijst bij te houden. Dit vond echter (zelfs in die tijd!) weinig bijval. Keer op keer is gebleken dat de meeste fokkers ‘niet graag hun lijnen delen’. Op heel veel punten heel begrijpelijk, maar wellicht ook een gemiste kans voor het ras.

Het idee ontstond dat een doelbewust gefokte kat niet in een asiel zou moeten belanden, om welke reden dan ook. Natuurlijk werd dit teruggebracht tot enkel raszuivere (dwz: met stamboom) Maine Coons en zo werden de werkgroepen Herplaatsing en Spoedopvang opgericht. Er werkten zelfs mensen aan het afspeuren van het internet op zoek naar rasechte Maine Coons die bij asiels of op marktplaats werden aangeboden, waarna getracht werd de fokker te informeren of om de kat in de herplaatsing op te nemen.

De RMC was van meet af aan aanwezig op de Felikat- en later ook de Mundikatshows met een eigen rasstand. Een mooie rasstand met een ethousiaste ‘standhouder’ bleek behoorlijk effectief. Het aantal leden, vrienden en abonnees bleef maar groeien met als hoogtepunt bijna 1.200 leden.

Bijna niet meer voor te stellen, maar dertig jaar geleden was het aantal Coons op show nog maar rond de zes! In die beginperiode waren er ook slechts vier kleurklassen: agouti, agouti met wit, non-agouti en non-agouti met wit. Op 21 januari 1990 was de eerste rasdag voor Coons, toen nog samen met de Noren en Heilige Birmanen die dit al iedere twee jaar organiseerden.

De kittenshows zijn door de jaren heen een terugkerend evenement geweest. Waren er op de eerste kittenshow ‘slechts’ 29, in de hoogtij dagen bestonden ze uit ruim 120 kittens! Op zondag 22 juni 2008 heeft de RMC heeft de primeur gehad met de eerste Internationale Maine Coon Only Show. Met ruim 250 Maine Coons uit heel Europa in een zee van bloemen (het ‘thema’ van de show die in de Bloemenhof te Aalsmeer werd gehouden) was het feestelijke evenement met recht een daverend succes te noemen en werd later ook door andere landen overgenomen.

In sommige opzichten is er in dertig jaar niet veel veranderd. Maar in andere opzichten is het een wereld van verschil. Het digitale tijdperk maakt vele taken misschien makkelijker: het maakt het redactiewerk, de ledenadministratie en het werk van de penningmeester bijvoorbeeld veel eenvoudiger. Maar in andere opzichten heeft het ook gezorgd voor een grotere afstand tussen mensen. Daar waar vroeger mensen de Rasclub benaderden met hun vragen, zorgt Google er voor dat mensen hun antwoord zoeken op het internet. Daar waar voorheen Maine Coon-liefhebbers elkaar vonden op shows en rasclubdagen, vinden ze elkaar nu op Facebook en hecht men veel minder waarde aan het lidmaatschap van een rasclub.

Het aantal leden loopt helaas terug, als ook het aantal vrijwilligers dat zich aanbiedt. Dit heeft als gevolg gehad dat er diverse evenementen (kittenshows en lezingen) telkens werden afgezegd en uiteindelijk werkgroepen werden opgeheven. Ondanks dit wilde het huidige bestuur onder leiding van Kitty van Ewijk, het dertigjarig jubileum niet zomaar voorbij laten gaan. Helaas werd er opnieuw roet in het eten gegooid, in dit geval door COVID-19. Een jubileum feestje zat er afgelopen jaar daarom niet in. Toch wil het bestuur proberen om in 2021 een feestelijk samenzijn te organiseren!